Atletizm.org

Pınar Saka: Amerika’da Sporcu Olmak

22 Nisan 2009 Yazan admin

pinarsaka1

Orjinal yazıdan ALıntı yapılmıştır….

Amerika’da eğitimini sürdüren bir atletizm sporcusu olarak aldığım kararların sebepleri, bu süreçteki deneyimlerim, geldikten sonra yaşadıklarım ve hala yaşamakta olduklarımı paylaşmanın bu ülkede spor bursu almak isteyen farklı branştan sporculara fikir vereceğini düşünüyorum.

Spor Yapmak ve Sporcu Olmak

Aktif sporcu olmak amaç olarak değil, araç olarak da kullanılabilir. Spor bir yaşam biçimidir, hepimizin hayatında olması gerekir, ancak sporcu olmak sadece çok spor yapmak değildir. Spora olan sevgi ve ilgimizin yanında kişisel gelişimimize katkı yaptığı sürece bir anlam teşkil eder. Ben Beden Eğitim Öğretmenliği’ni tercih etmedim. Çünkü sporculuğun hiçbir zaman tek amaç olduğu veya tek çıkar yol olduğu bir hayat tarzına inanmadım. Hayatı 400 metrelik pistten ibaret görmedim. İleride bu günlerimi tatlı bir anı olarak hatırlamayı, yaşamımın bir parçası haline getirmeyi tercih ettiğim için uluslararası işletme ve yöneticilik okumak istedim. Amerika’ya gelmemin İngilizce’me olan etkisi de tartışılmaz. İleride rekabetçi iş kollarında katkısı olacağını düşünüyorum. Pekçok atletin sevdikleri için beden eğitimi bölümü okuduklarına inanıyorum ama farklı sebeplerden giren veya girmek zorunda olduğuna inanan atletlerimizin de olduğunu biliyorum.

Bazılarımız her zaman bu seviyede spor yapabileceklerini, sporculuk kariyerlerinin hiç bitmeyeceğini ve hatta antrenmanlara yönelip okula devamsızlık fırsatı elde ettikleri için bu bölüme yöneliyor. Bu da sporcuların zihinsel ve fiziksel potansiyellerini bütünleştirmek yerine ulaşabilecekleri noktaların altında kaldıkları izlenimini veriyor. Bu sporun temel mantığı olan “Yapabileceğinin en iyisini yapmak” ilkesine de aykırı. Bu ilkeyi düstur edinmenin hayat için de benimsememiz gereken bir kural olduğunu düşünüyorum, sporun da en büyük öğretisi ve getirisi zaten bu olmalı.

Çok Kültürlü Hayat

Tüm bu anlattıklarımın yanında pek çok konuda ufkumun genişlediğini düşünüyorum. Değişik ülkelerden, kültürlerden edindiğim dostluklar, onlardan öğrendiklerim, onlara kattıklarım, paylaştıklarımız muhakkak ki aldığımız formasyonda önemli rol oynuyor. Olimpiyatları seyrederken de bu sene 100 metre engellide arkadaşım Priscilla Lopes’un aldığı üçüncülüğe neredeyse onun kadar sevinmem, 2006 Dünya Salon Şampiyonası’nda bir başka arkadaşım Dmitrijs Milkevics’in 800 metrede elde ettiği dördüncülüğe tıpkı Halil Akkaş’ın elde ettiği derece kadar sevinmem burada paylaştığımız güzel dostlukların sonucu. Edindiğim bu dostlukların hayat boyu her zaman yardımcı olacağını hissediyorum,şimdiden büyük kazanımlarım oldu.

Yaşamıma Katkıları

Bir sporcu olarak tüm bunlara ekleyebileceğim bir konu daha varsa o da sporun futboldan ibaret olmadığı bir ülkede sporcu-öğrenci olmanın ayrı bir güzellik olduğu. Başarılarınızla beraber sizinle röportaj yapmak için arayan yerel gazeteler, magazinler, fotoğraf çekimi için randevu almak isteyenler size küçük çaplı da olsa yaldızlı bir dünya yaşatıyor. Dersinize giderken herhangi bir öğrencinin “Tebrikler, çok güzel koşuydu” ya da “Seninle gurur duyduk, umarız başka rekorlar da kırarsın” şeklindeki yaklaşımları da insana ister istemez bir motivasyon sağlıyor ve günlük hayatınıza farklı bir renk katıyor.

Yaşadığınız şehrin en önemli yerel gazetesinin ilk sayfasında tam boy sergileniyor olmak insana kendini özel hissettiriyor. Hatta bu haberi okuyup okulla iletişime geçen Türk ailelerin bana ulaşıp ne kadar gurur duyduklarını söylemeleri doğru işi yaptığım konusunda beni bir kez daha ikna ediyor.

Kısacası, yapabileceğimiz çok şey var iken azla yetinmek ileride pişman olmamıza yol açabilir. Elinden geldiğinin en iyisini yapmak, geriye bakmadan içiniz ferah birşekilde planlar yapmakta büyük kolaylıklar sağlayacaktır. Özellikle 15-16 civarında atletler İngilizce öğrenip TOEFL ve SAT geçebilecek seviyelere gelirlerse Amerika’da pek çok kapı onlara açılır. Onları burada temsil eden biri olarak, burs konusunda her türlü yardımı yapabileceğimi de dipnot olarak belirtmek isterim. Türk sporunun ve atletizminin ihtiyacı birey ve kurumların birbirine destek olmasıdır.

4400

Pınar Saka(en sağda) 4*400 Türkiye Rekortmeni Kırdığı Arkadaşları ile (Soldan Sağa: Birsen Engin, Özge Gürler, Meliz Redif)

Not : Yazının tamamı ropörtajı yapan kişinin isteği üzerine kaldırılmıştır.

“Pınar Saka: Amerika’da Sporcu Olmak” için bir cevap

  1. Alper Ecevit dedi ki:

    İyi günler.

    Pınar Saka’nın özenerek ve sadece sitemiz için yazdığı bu yazıyı değerli görmüş olabilirsiniz, ancak tamamını bu şekilde yayınlama hakkınız internet yasalarına göre bulunmamaktadır. Yazıyı ancak özetini koyup, sitemize link vererek yayınlayabilirsiniz. Lütfen bu uyarımızı dikkate alınız, aksi halde yasal işlem yollarına gitmek durumundayız. Önceki uygulamalardan bildiğimiz kadarıyla da bu konuda kanunlar son derece sıkı.

    En kısa zamanda haber bekliyorum, takipçisi olacağımızı bilmenizi isterim. Saygılarımla,

Bir Cevap Yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

Designed edit www.hostcu.com.